O szkole
Pedagog szkolny
Drogi Rodzicu rozmawiaj ze swoim dzieckiem
„Wszelkiego rodzaju zaburzenia dziecięce powstają na skutek faktu, że rodzice nie rozmawiają z nimi wystarczająco. Dzieci odczuwają o wiele większą potrzebę ich obecności i komunikowania aniżeli przesadzonej troskliwości, higieny czy homogenizowanego mleka”.
Francoise DoltoDrogi Rodzicu tutaj przeczytasz jak ważna jest twoja rozmowa z nastolatkiem:
1. Rozmowa rozwija kompetencje poznawcze dziecka, wpływa na kształtowanie takich sfer osobowości dziecka, jak: emocje, myślenie, umiejętności społeczne (np. komunikowania się z innymi ludźmi, samodzielność), czy poczucie własnej wartości.
2. Rozmowy budują i pogłębiają poczucie zrozumienia i więzi z rodzicami, scalają, integrują rodzinę.
3. Dziecko będąc rozmówcą uczy się logicznego myślenia i argumentowania przy jednoczesnym korygowaniu własnego światopoglądu i przekonań.
4. Rozmowy umożliwiają trenowanie zdolności komunikacyjnych, wpływają na bogacenie słownictwa, uczą słuchania i jasnego wyrażania myśli. Rozwijają nie tylko w dziecku, ale również w dorosłych zdolność empatii (rozumienia innych i współodczuwania) i poszanowania odmiennych poglądów. Częste rozmowy z dzieckiem sprawiają, że staje się one bardziej otwarte w stosunku do innych ludzi i chętne do współpracy z nimi, umie negocjować.
5. Dziecko buduje poczucie własnej wartości, gdy rozmowa odbywa się w przyjaznej atmosferze, z poszanowaniem godności wszystkich interlokutorów.
6. Dzięki rozmowom rodzice mogą dobrze poznać swoje dziecko, jego poglądy, myśli i uczucia
7. Rozmowa pozwala dziecku na uniknięcie błędu in spe, bądź stwarza okazję do powiedzenia o nim, wspólnego poszukiwania rozwiązań.Istotna jest nie tylko sama rozmowa w rodzinie, lecz również jej przebieg. Kilka rad (ad hoc)- jak prowadzić rozmowy w rodzinie:
1. Znajdź czas, gdy dziecko chce się podzielić radością, sukcesem. Okaż swoje zadowolenie, pochwal, spytaj o szczegóły wydarzenia. Nie umniejszaj wagi sukcesu.
2. Podczas rozmowy patrz dziecku w oczy. Odłóż na bok telefon i laptopa, ścisz telewizor.
3. Nie wypytuj nachalnie. Nie wchodź dziecku w słowo. Jednocześnie okazuj zainteresowanie sprawami dziecka.
4. Nie moralizuj i nie dawaj rad. Kiedy dajesz dziecku radę lub natychmiastowe rozwiązanie, odbierasz mu możliwość radzenia sobie z własnymi problemami i szukania rozwiązań. Jednocześnie spróbuj zaakceptować uczucia swojego dziecka
5. Rozmawiaj ze swoim dzieckiem zawsze, wszędzie i o wszystkim. Im częściej z nim rozmawiasz, tym lepiej poznajesz jego świat, jego oczekiwania, marzenia, a także problemy.
6. Staraj się dostrzegać sygnały, że dziecko cię potrzebuje.
7. Słuchaj dziecka spokojnie i uważnie. Pamiętaj, że można się zniechęcić, próbując dotrzeć do mamy czy taty, którzy tylko udają, że słuchają.
8. Nie zaprzeczaj uczuciom dziecka. Zamiast tego spróbuj je nazwać.
9. Nie rozmawiaj z dzieckiem krzycząc na nie i grożąc mu. Kiedy jesteś zły i wzburzony, opisz swoje uczucia i to, co widzisz, przejdź do działania nie obrażając dziecka.
Spróbujmy nawiązać z naszymi dziećmi kontakt, proponując dyskusję na różne tematy, wysłuchajmy ich poglądów, z którymi wcale nie musimy się zgadzać. Pozwólmy dzieciom wyrażać własne zdanie i zawsze liczmy się z jego uczuciamiRozmowa jest bardzo ważnym aspektem funkcjonowania każdej rodziny. Rodzice muszą sobie uświadomić, że dialog jest bardzo ważnym narzędziem wychowawczym i powinni go stosować w rodzinie jak najczęściej. W ten sposób okazujemy dziecku zainteresowanie, zapobiegając poważnym konsekwencjom takim jak niedostosowanie społeczne, zachowania opozycyjne, depresja i próby samobójcze w późniejszym życiu.